varsayım.

birden karardı sayfaları kitaplarımın,
okuyamaz oldum yeşilleri, morları ve maviler..
7 renkden hiçbirini..yalnız birine razıyken..
kitapçıya yöneldim hemen..sordum..
-pardon sizde gökkuşağı bulunur mu?
+yazarı kim acaba?
-ben yazdım.
+adınız?
-............hatırlamıyorum...
+gidin buradan.
-nolur bulmalıyım gökkuşağımı.
+burada yok.gökyüzüne bakın bir de.
-hava çok karanlık ve yağmur da yağmıyor hiç..nolur yardım edin..
+yağmur yağdıramam ki...üzgünüm.
-bende...hem de çok.

cake.

kelebekli pasta yaptım..çilekli..ve içine biraz olsun baileys.
uçsun kaçsın diye bi yerlere..
fırın hala sıcak..evde hala o çilek kokusu..
ben bir kelebek yarattım.
ve o da ardında boş bir fırın..tatsız bir damak..
kokusuyla azaldıkça artan bir özlem.

yenisini yapmaya korkuyorum.
camları bile kapatsam..biliyorum.
kelebeklerin ömrü 1 gündür.

ben onu özgür bırakacak kadar çok severim..o da benimle yaşlanamayacak kadar çok hayatı..
ben onsuz olurum..o bensiz ölür..

bu kısır döngü beni yoruyor.
sanırım artık -belkide- fırını satmalı, yerine bir kedi almalıyım.

heart of stone.

hissizliğe soyunmak nedir ki..çıplaklık mı kötü..hisleri umursamamak mı..
sağduyularıma su kaçtı..duyurgaçlarım duymuyor hiçbir şey..
özlemiyor..istemiyor..duyumsayamıyor..
yeni yeni..şimdilerde yazabiliyor..tekrar..azar azar..

gidenlerden..gitmeklerden bıktım..
kime yardım et diyebilirim ki..

ya da kim durdurur beni..ben olmaktan korur.
ben kendimi koruyamıyorum artık..
bıraktım bi yerlere..terkettim kendimi..seni..onu bunu ve şunu..

demiştim..bildiği gibi gelsin diye..kalkanlarım yok artık..
onları da bıraktım kendimle birlikte o yere.yerle bir edenlere..

here.

kim kimin içine düştü ben mi onun, o kimin..kimler benlerin..ben bensizliğin..bilmiyorum.. 
canım çekiyor..içine çekiliyor..kırılıyor..sızlatıyor..
neler sevindiriyor..neler acıtıyor..
"kim"ler anlamını yitiriyor..yoruyor..yoruyor..bitiriyor..tüketiyor..
tükeniyor bedenler..bedenlerim..
sahipsiz "ben"liğim..beden bulamıyor..biliyor ama..hep biliyor..
ama sonra unutuyor.."ah şu dilimin ucundakiler"dedirtiyor..
ağlatıyor..utandırıyor..

bir şeyler yanlış..belki de benim o..yanlış olan..
bir şeyler hep suçlanmak-gizlenmek-arkasından bakmak için mi var..

ritmimi kaybettim..ileri gerilerim..durdu..müziğim kesildi..
canım çekildi içime..içim içime geniş geldi..
içmelerime sığındı..
bedenlerim sustu..
müziğimi kaybettim.

bulursan getir..

zaten hep "bi anda değişir herşey"

şarkılarım sadece seninmiş.

sesimi kaybettim..şarkılarımın sözlerini unuttum..kulaklarım sağır oldu...müziğim nerede diye geçirdim aklımdan..tam da senfonimin en güzel yerindeydim..yazık oldu diyebildim..yazık oldu bana..daha çok fazla şey yaratabilirdim..yazık oldu müziğime..çok fazla insana ulaşabilirdim.ve çok fazla ruhla 1 olabilirdim..

efendim bana mı diyosunuz diye sordu serçe diğerine..

sen beni duyabiliyor musun?

deja vu

dur dedm kalbime hemen..dur hızlanma..yeniden olmaz..bu bir hata..bu senin yanılgın..diğer hepsi gbi..
büyüklerin dünyasında varlığını sürdüremeyecek kadar küçüksün.
telaşımı anladı..çekingence yaklaştı..elimi tutsana birlikte saçmalayalım dedi..
kalbimi verdim bile çoktan dedim..şimdi git gitmesen seni çok sevebilirim..
gitmedi..ben seni tanıyorum dedi..beyninle oynamıcam..kalbinle asla..
aidiyetim ve huzurum..yargılarımı sil..
b e n ç o k u z u n z a m a n d ı r b u k a d a r m u t l u o l m a m ı ş t ı m.

ve şimdi tam 1 gün 100 yıldır seni seviyorum.

...

her şeyi bırakmıştım..yaratıcılığımı..iyiliğimi..gerçek aşkın varlığına olan inancımı..küçük umutlar serpiştirmiştim en ayrıntılı boşluklarıma..ve sonra o sabah uyandım..kalbimden bişeyi çıkartıp yatağın üstüne koydum o evden çıkarken..tüm gece tek bir kez bile hıçkırmadan dökülen yaşların ıslattığı yastığı arkamda bıraktım..farkındalığın sarhoş sızışlarına, insani değerlerinin ayak tabanlarına, yalanlarının 2 dudağının arkasına saklandığı seni yolun öbür tarafında bırakarak arkamı döndüm..yürümeye başladım..yol tarifini umursamadan..bilmeden görmeden yürüdüm..ilk kez hislerine güven diyerek..kaybolmadan yürüdüm..vapurda kimsenin önüne geçemediği soğukta tek başıma yıkanırken ayıldım..tam tepemde bir martı bana kaçamak bakışlar fırlatıomuş gibi geldi..gitme dedim içimden..sana gece yalvarışım gbi..nolur bunu bana yapma ben seni seviyorum diye haykırışım kadar sessizdi..sen bana ne yaptığnı farketmedğn gbi duymadın da ve martı gitti..

nefret ettim..nefret kustum..içimdeki her şeyi öylece denize bıraktm..

ve sonraki sabah yalnız yatağımda bıraktığm her şeyi buldum..kimseyle paylaşmak istemediğm bedenimi..yaratıcılığımı..iyiliğimi..ve en çok aşka olan inancımı buldum.

evet hala yalnızım..fakat bekliorm..aşkı çağırıorm..iyiliğimi paylaşıorum..ve her saniye yeni bir ben yaratıorm..işte bu nedenle iyi ki var olmuşsun..her şeye rağmen..seni, saygısızlığını ve kötüniyetini affediyorum.