kaçış.

kaçarsın..
bir zaman gelir..
bakmassın..
kararın saniyelerinle öpüştüyse zaten..
yine kanıyor ve acıyor...
3 ileri 5 geri..
olduğundan eksik kalmışsın..
her seferinde farklı bi çamur...
yarattığın heykeller..
bilinçsiz..


aslında ben suluboyalarımla mutluydum..
bir kolajın parçalarını tamamlayıp
aynı parçalarla kayboluyordum..
susup, anlaşılma hevesimi yutuyordum..
anlamlarım renklerde hayat bulup..
müzikle dile geliyordu..belki..
belki..

belki de inanmaya ihtiyacım vardı sadece..
inancın kolları anakucağı gibi..
sıcak..
bana ait..
kendini kandırdığının farkında olarak inanmak..
aptallık mı?
çok mu acizim sana göre..
bana ait olduğuna inandığım yalan bana ait olmadığını bildiğim sanrılarımla beden bulmuş..
sadece...

ben sadece mutlu olmak istedim..
anlık da olsa..
ben sadece huzur istedim..

anlatıcaklarım içime kaçtı..
şimdi susup başka bi yalan arıyorum..
ki kimseler gerçekten anlamasın..

kendi içimde dilim dolanmıyor artık..
içten içe yüksek sesle haykırabilirim..
ben sadece mutlu olmak istiyorum.
ama bunu da sadece ben biliyorum.