kalbi ısınacak gibi oluyor insanın..karın altında sıcakşarap içmiş gibi oluyor..önce ısıtıyor sonra aslında donduğunu farkedemeyecek kadar sarhoş ediyor..neyin kaygısı neyin korkusu..bu neyin savaşı..
uzun zaman sonra yazmak isteyecek ne vardı..ne hatırlattı..
kalbi korkuyor insanın..içinin sessizliği yüzüne vuruyor..yüzü susuyor..mimiksiz gbi kalakalıyor..sonra ona da gülüp geçiyor..aslında hala derin bir sessizlik hakimken kahkaha atıyor..ne yapacağını nasıl davranacağını bilememenin telaşı olsa gerek bu..ya da bize ta önceleri öğretilen "gül geç konu kapansın"psikolojisi..ben böyle iyiyim dedirtiyor..gül geç buna da..ya da gülüp geçilir her nasılsa..
kalbi unutmuyor insanın..önce yüzlerce defa aynı şarkıyı tekrar ve tekrar dinleyip sonra aylarca dinlememek gibi..ve sonra o şarkı bir yerde çalındığında kulağına, ben bunu biliyorum dermek gibi... sözlerinin çoğu kayıp olsa da en azından nakarattaki bir kaç cümleyi mırıldanırken bulursun ya kendini..sonra yavaş yavaş gelir aklına..ve hatırlarsın..burulur için bir..yine susarsın..içine içine susarsın..demiştim bir yerlerde..her gecen iz bırakır diye..bu izlerle adam olursun diye..artık iz bırakmasın mümkünse..izler insanı bıraksın..bıraksın çeksin gitsin..unutmadıklarından korkmasın artık kalp..korkmaktan yorgun düştü aslında..farketsin.her hücresi, alyuvarları, akyuvarları yorgun..artık iyi olmasın..en azından herkes kadar kötü olsun..ya da emekli olsun..huzurlu olsun..nolur..
oyun oynamaktan bıkıyormuş şu insanın kalbi..nolur uzak durun huzur istiyorum artık diye bağırmak istiyor..çok yoruldum nolur anla demek istiyor..hayal etmek istiyor..büyükmek bu demekse büyümek istemiyorum hiç diyor belkide içten içe..içinde olan sese..kendini bildi bileli aynı o çocuk ses tonuyla içinde konuşan sese..onu terketmeyen ya da terketmediği tek varlığa..oyun arkadaşına..
bazende garipsiyor,yabancılaşıyor kalbi aynı insanın..bir gün bilmeyenin içinden tanıdık biri gelir..sıcaktır,huzur kokar..bir insan başka birinden onu düşünen birkaç cümle duyduğunda bu kadar şaşırmamalı aslında..ki bunun teklifini bile etmemişken..bu kadar garipsememeli..bu kadar mı alıştı acaba sadece kendiyle olmaya..gülüp geçmeye çalıştı konu değişmedi bile..gerçekten önemsiyeni hayatında ilk defa görmenin yabaniliğinde dinledi..şaşkın..şaşkın şaşkın..kalp..insan..sessiz..
3 Eylül 2013 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder