"her geçenin bıraktığı izler duruyor her yerimde, ruhumda, bedenimde..kalıcı yara şeklinde..hepsinin isminin dövmesini yaptırıorm..ebediyete kadar hatrlamak maksadım..
bütün sırtım isimlerle dolu..kadın erkek..aile arkadaş sevgili..her köşemde farklı bir isim yazıyor..kimi büyük harflerle kimi küçük..ayağımın altında bile bikaç isim var..sanırım onlar çok hatrlamak istemediklerim..çok görmek istemediğm..ara sıra tesadüfen gözümün takıldığı hatalar..
sonra bileklerimde ilk sevgilimin ismi yazıyor..ilk acemi intihar teşebbüsüm olduğu için galiba..ona bileklerimi verdim..düşünmeden..ilk gerçek aşkımsa tam kalbimin üstünde yer alıyor..biraz arabeskçe sevmiştim onu..evet ona kalbimi adadım..ebediyete kadar ilk gerçek aşkım olarak saf temiz kalsın diye..
şah damarım mı..orası hala boş..bütün vücudumda bir ton isim var..ve gittikçe isimlere yer bulmak zorlaşıyor..biliyorum ki en son şah damarımın üstüne yazdırcağım..gömülmeden önce..ama yer gittikçe azalıyor..ya saf sevgiler bulmalıyım ve hatasız sevmeliyim ya da acilen bi adaya taşınmalıyım..çünkü henüz şah damarım için çok erken..mecburiyetten yaşamı terk etmek istemiyorum"dedim..
güldü..
"artık çok geç değil mi? keşke verdiğin sözleri tutsaydın..yarın dövmecimi aramalıyım sanırım."
ve sonra uyandım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder