run.

defalarca aynı şarkıyı dinleyecekmişim gbiydi.ben dinlerken sen hayata bakacaktın.ve sonra yeniden başlayacaktı şarkı..en baştan..sonsuz bir devinim.

son günlerde yine evimdeyim..aynı şarkılarım yastığımın altında, çekmecelerimin içinde, evimin duvalarında, mutfağımdaki tencere ve tavalarda, hatta yemeklerimn içinde, kaplumbağalarımın kabuğunun en bilinmedik yerlerinde..benmse senlerim azalıyor..sen dediklerim yok oluyor..yenilerini yaratamam..mavi değil..tanımsız bir renk son günlerde..

son günlerde kitaplarım da bitiyor..en çok üzüldüğüm..son sayfaları okumasam diyorum..

ama aynı şarkı yeniden başlıyor..senlerim yok hayata bakacak..ben eksiğim son günlerde hayatta çünkü..devinimi kırdım..

son günlerde artık sadece ben varım.